De dagen zijn lang, de jaren kort

Gisteren ben ik nog eens een bioscoop binnengewandeld om de film Boyhood te zien.

Een film die blijft hangen. En die me vannacht zelfs deed wakker schieten en terugdenken aan dit filmpje van geluksgoeroe Gretchen Rubin.

Een filmpje van één minuut dat inzoomt op één enkel moment. En dat daardoor in se dezelfde boodschap vertelt als het 2,5 uur durende meesterwerk van Richard Linklater waaraan meer dan 12 jaar gewerkt is.
Mooi hoe twee volledig uiteenlopende dingen elkaar zo perfect kunnen aanvullen.

De dagen ZIJN soms lang. En zwaar. En te vermoeiend voor woorden.
Maar de jaren zijn tegelijkertijd onwaarschijnlijk kort. En een kindertijd is zo voorbij.

Hoe snel kleine kinderlijfjes groeien, dat is nauwelijks te vatten. En al wat er van dat ellenlange en veel te korte proces overblijft, zijn de momenten die in je geheugen blijven hangen. Om welke reden dan ook. Herinneringen aan wandelingen vol kindergeklets, rugtekensessies in bed, het dagelijkse haardrama, boekenzoektochten in de bib, zelfversierde cupcakes, de wekelijkse zwemles, de zoetheid van zelfgekweekte aardbeien, samen voor de haard frietjes eten, ruzies en misverstanden, goedmaaksessies en buldergelach.
De rest verdwijnt. Onherroepelijk. Als zwembadwater dat van warme lijfjes afparelt in een zinderende zomerzon.

Eigenlijk heb ik deze week nog geen vakantie, maar ik denk dat ik het moment vandaag maar eens ga toestaan om me te grijpen. Gelukkig is het altijd ‘nu’.


BK2




Tags: ,
Reacties (0)

Reageer!

Voeg een reactie toe

* required

This is a unique website which will require a more modern browser to work!

Please upgrade today!