Well hellow Mr. Block

Triggerfinger

Triggerfinger @ Suikerrock in 7 hoogtepunten:

– Donderdag 26 juli was en is officieel nog altijd de warmste dag van 2012. Oké, er werd wat afgezweet, maar geef mij tropische temperaturen boven tropische regenbuien any day. 

– Mijn plekje op de tweede rij. De TWEEDE RIJ. Jawel, jongens en meisjes, ik had de haren in de neus van Ruben Block kunnen tellen. Als ik daar oog voor had gehad, weliswaar (er waren namelijk ook andere delen van de man om te bewonderen). Apathisch Suikerrockpubliek? Niks van gemerkt. Die stonden waarschijnlijk allemaal ACHTER mij, want ik heb gedanst, gezongen, gewuifd, geklapt en gebruld dat het niet meer schoon was.

– De niet hittebestendige maar verder bijzonder stijlvolle verschijning van het powertrio in maatpak, met als hoogtepunt de turquooize lakschoentjes van de frontman, die perfect kleurden bij zijn gitaar. Bij Triggerfinger wordt niet alleen het oor, maar ook het (modebewuste) oog verwend, jawel.

– De drumsolo van Mario Goossens op glas en koffiekop tijdens I Follow Rivers, waarvoor hij eerst nog eigenhandig het nodige instrumentarium bij mekaar moest zoeken in de coulissen. Dat kleine feit gaf de routine iets heel charmants.

– De versterkerbeklimming van Ruben Block. Oké, ik weet het, hij doet het élke keer en eigenlijk is er dus niks spontaans meer aan, maar het was de eerste keer dat ik het live zag, en hij stelde niet teleur. Volgens mijn gezelschap verkocht hij véél teveel show op dat ding, maar dat is een mening die door mij niet gedeeld werd. If you’ve got it, shake it, is mijn motto. En jawel, mister Block undoubtedly has it.

– De plectrum die ik BIJNA te pakken had (één van de vele die Block het publiek in pleurde). Oké, dit is een bijna-hoogtepuntje. Maar rest assured, volgende keer heb ik ‘m. Met of zonder geweld.

– De kontkneep waarover ik me eerst nog afvroeg of ik verontwaardigd moest reageren. Maar in temperaturen en op leeftijden van 33+ mag je zoiets gerust als compliment beschouwen, heb ik op dat moment wijselijk besloten. Vreemd toch, hoe iets waarover je je op je zestiende geneerde en op je achttiende ruzie maakte, later héél anders kan gaan aanvoelen.

– O ja. ZZ Top speelde ook nog, die avond.

Reacties (0)

Reageer!

Voeg een reactie toe

* required

This is a unique website which will require a more modern browser to work!

Please upgrade today!